Onlangs heb ik met mijn gezin enkele dagen doorgebracht in Zeeland. Zoals altijd laat ik mij vergezellen door een fototoestel – een kleintje, ’t is tenslotte een familievakantie – en de nodige literatuur.

Tijdens onze bezoekjes aan het strand amuseer ik me dan ook geregeld met ‘fotografisch strandjutten’. Ook nu weer viel me de hoeveelheid plastieken zakjes, dopjes, oorstokjes, ….  op die je her en der op de vloedlijn vindt, gevangen in zeewier of ander “aanspoelsel”.

Het toeval wil dat ik deze vakantie het boek “Een wereld zonder ons” van Alan Weisman aan het lezen was. In een van de hoofdstukken beschrijft hij het plastieken afvalcontinent dat midden in de Stille Oceaan dobbert. Dit afval wordt hier door verschillende oceaanstromingen samengebracht nadat het door rivieren op alle continenten in de oceanen is gebraakt of gewoonweg van zeeschepen wordt gedumpt. Het verhaal over plastiek en zijn effect op ons ecosysteem is ronduit shockerend. Zeker iets om eens bij stil te staan.

PS: Creative Nature wordt overigens door geen van de afgebeelde firma’s gesponsord